Διάμεση Κυστίτιδα – Σύνδρομο Επώδυνης Ουροδόχου Κύστης

Με τον όρο διάμεση κυστίτιδα – σύνδρομο επώδυνης ουροδόχου κύστης ονομάζουμε ένα κλινικό σύνδρομο άγνωστης αιτιολογίας, που χαρακτηρίζεται από επίμονη συχνουρία (ημέρα και νύχτα) και πόνο ή αίσθημα δυσάρεστης πίεσης στην περιοχή της πυέλου και της ουροδόχου κύστης, διάρκειας τουλάχιστον 6 εβδομάδων, χωρίς λοίμωξη ή άλλη αιτία. Η διάμεση κυστίτιδα δεν έχει ξεκάθαρη αιτιολογία, τα διαγνωστικά κριτήρια για το σύνδρομο παραμένουν ασαφή και η θεραπευτική αντιμετώπιση είναι συχνά δύσκολη.

Επιδημιολογία και αίτια

Η διάμεση κυστίτιδα – σύνδρομο επώδυνης ουροδόχου κύστης εμφανίζεται 9 φορές συχνότερα στις γυναίκες από ό,τι στους άνδρες. Τα συμπτώματα αρχίζουν συνήθως μετά την ηλικία των 20 ετών, με μέση ηλικία εμφάνισης τα 40 έτη, και χειροτερεύουν λίγο πριν από την έμμηνο ρύση ή κατά την εμμηνόπαυση. Χαρακτηριστικές της νόσου είναι οι ξαφνικές υφέσεις και εξάρσεις. Οι ασθενείς με διάμεση κυστίτιδα είναι πιο πιθανό να έχουν υποβληθεί στο παρελθόν σε γυναικολογική επέμβαση ή να έχουν ιστορικό λοιμώξεων του ουροποιητικού, ενώ έχουν 10 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να αναφέρουν προβλήματα με την ουροδόχο κύστη στην παιδική ηλικία. Επιπλέον, η διάμεση κυστίτιδα σχετίζεται με χρόνιες παθήσεις, όπως ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, η ινομυαλγία κ.ο.κ.

Κλινική εικόνα

Οι ασθενείς αναφέρουν πόνο ή βάρος κατά την πλήρωση της ουροδόχου κύστης, που ανακουφίζεται προσωρινά μετά την ούρηση, συνεχή επιθυμία για ούρηση (συχνουρία) με μικρές ποσότητες ούρων (πολλακιουρία), και κακή ποιότητα ύπνου, επειδή ξυπνούν συχνά για να ουρήσουν (νυκτουρία). Τα συμπτώματα ποικίλλουν από ασθενή σε ασθενή, ακόμη και στο ίδιο άτομο. Μπορεί να είναι ήπια δυσφορία, πίεση, ευαισθησία ή έντονος πόνος στην ουροδόχο κύστη και στην πυελική περιοχή, συχνά μαζί με επιτακτική ούρηση και συχνουρία. Ο πόνος μπορεί να αλλάζει σε ένταση καθώς η κύστη γεμίζει ή αδειάζει.

Παρόλο που τα συμπτώματα μοιάζουν με λοίμωξη του κατώτερου ουροποιητικού (κυστίτιδα), οι καλλιέργειες ούρων δεν δείχνουν μικρόβιο. Η διάγνωση της διάμεσης κυστίτιδας είναι κυρίως κλινική και τίθεται αφού αποκλειστούν άλλα αίτια. Η κυστεοσκόπηση γίνεται σε επιλεγμένες περιπτώσεις και μπορεί να δείξει στικτά αιμορραγικά σημεία (πετέχειες) ή έλκη Hunner, που ανευρίσκονται σε μικρό ποσοστό ασθενών.

Θεραπεία

Το σημαντικότερο στοιχείο στη θεραπεία των ασθενών με διάμεση κυστίτιδα – σύνδρομο επώδυνης ουροδόχου κύστης είναι η ενημέρωση και η ψυχολογική υποστήριξη. Οι εξάρσεις αντιμετωπίζονται όταν εμφανίζονται, επειδή δεν έχει αποδειχθεί ότι η μακροχρόνια θεραπεία προλαμβάνει ή καθυστερεί τις υποτροπές. Συνεπώς, σκοπός της θεραπείας είναι η ανακούφιση των συμπτωμάτων. Δυστυχώς, στις περισσότερες περιπτώσεις η διάμεση κυστίτιδα ανταποκρίνεται λίγο στη θεραπεία.

Η φαρμακευτική αγωγή περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, αναλγητικά (ενδοκυστικά ή από το στόμα), υδροξυζίνη, αμιτριπτυλίνη, πεντοσάνη πολυθειική νατριούχο (pentosan polysulfate sodium, που απαιτεί οφθαλμολογικό έλεγχο λόγω κινδύνου μακουλοπάθειας), ενδοκυστική έγχυση αλλαντικής τοξίνης (Botox) και διμεθυλοσουλφοξειδίου (DMSO) και, όταν υπάρχουν έλκη Hunner, διουρηθρική καυτηρίαση (με laser ή διαθερμία) ή έγχυση τριαμσινολόνης μέσα στο έλκος. Τα κορτικοστεροειδή από το στόμα δεν συνιστώνται για μακροχρόνια χρήση. Ο πόνος φαίνεται επίσης να επιδεινώνεται με ορισμένες τροφές και ποτά, όπως τα πικάντικα, οι ντομάτες, τα εσπεριδοειδή, η καφεΐνη, το αλκοόλ, τα ανθρακούχα ποτά, καθώς και με τη μικρή κατανάλωση νερού. Στις σπάνιες περιπτώσεις που η διάμεση κυστίτιδα οδηγεί σε ουλές του τοιχώματος της ουροδόχου κύστης (και επομένως σε μείωση της χωρητικότητάς της), ο ασθενής μπορεί να χρειαστεί μεγεθυντική κυστεοπλαστική.

Διαβάστε επίσης: Κυστίτιδα · Ουρολοίμωξη · Αιματουρία